Contant geld? Wie betaalt daar nog mee?!

Daar sta je dan. In een kleine bakkerij in een zonovergoten dorpje in Spanje. Je bestelt een espresso en een vers gebakken croissant. Je pakt je telefoon, opent je bankapp... en de bakker kijkt je aan alsof je net gevraagd hebt of hij ook met schelpen betaalt. “Solo efectivo,” zegt hij vriendelijk. Alleen contant. Oeps.

Het lijkt iets uit een andere tijd, maar het gebeurt nog steeds. Terwijl in Nederland de Tikkies je om de oren vliegen en zelfs je tante met haar smartwatch afrekent bij de HEMA, zijn er plekken, ook in Europa, waar cash nog koning is.

Toch zijn het er steeds minder. Contant geld is aan het verdwijnen uit het straatbeeld. Je kunt je bijna niet meer voorstellen dat we vroeger met een portemonnee vol muntjes en briefjes over straat liepen. Tegenwoordig betalen we met onze telefoon, horloge, pas of zelfs al met onze glimlach – oké, die laatste misschien nog niet, maar we komen in de buurt.

Zeker in Nederland en België gaat het hard. Een rondje boodschappen? Even tappen. Terrasje? “Stuur me maar een Tikkie.” Je merkt het vooral bij jongeren. Die kijken je verbaasd aan als je vraagt of ze wat kleingeld bij zich hebben. “Wat is dat, een munt?” Zelfs bij het goede doel op straat krijg je soms geen collectebus meer onder je neus, maar een QR-code. Geen cent op zak? Geen probleem!

Maar tegelijkertijd… soms mis je het ook wel een beetje, toch? Dat idee van geld in handen hebben. Je zakgeld als kind. Een tientje krijgen van je opa. Of het gevoel van een briefje van twintig dat je ineens terugvindt in een jaszak. Magisch! Met een bankapp gebeurt dat niet. Die zegt alleen droog: “Je hebt €4,37.” Nou, feest.

En er zijn ook nog genoeg plekken in Europa waar je niet met je digitale betaalgemak aankomt. In delen van Zuid-Europa is ‘contant betalen’ nog de standaard; zeker in kleine dorpjes, op marktjes of bij die ene bar waar oma achter de toog staat. Vergeet je cash?

Dan blijf je met lege handen (en een knorrende maag) achter. Bizum (de Spaanse versie van Tikkie) is er dan wel, maar niet iedereen gebruikt het. En dat maakt je soms weer even bewust: digitaal betalen is wel makkelijk, maar niet overal vanzelfsprekend.

Toch is het duidelijk: contant geld is op z’n retour. De toekomst is digitaal, snel en contactloos. Maar dat betekent niet dat het altijd beter is. Er zit ook iets warms en menselijks in het ouderwetse “hier is vijf euro.” In het gevoel van een muntje in de hand van een kind, of een biljet voor een dienst die je niet met een QR-code wilt afhandelen.

Dus of je nou fan bent van cash, tap, tik of Bizum — uiteindelijk gaat het niet om hoe je betaalt, maar wat erachter zit. Aandacht. Contact. Vertrouwen.

En vooruit... een beetje nostalgie mag best.